صبرم زیاده اما عمری نمونده باقی

اما در زندگی عادی چنین کارها و برنامه ریزی هایی کم پیش میاد. دل آدمها به این قرصه که همیشه و همیشه درکنار هم هستند و فرصتهای باهم بودن زیاده. همیشه فکر می کنند فرصت پیدا می کنند که بشینند و با بهترین کسشون حرف دلشون رو بزنند و حرفای اونو بشنوند.

گاهی ما آدمها یادمون می ره فرصت با هم بودنمون، و گفتن حرفایی که باید، شاید از 3روز هم کمتر باشه.... شاید به کوتاهی چشم برهم زدنی...بر ما مباد، تاسف روزهای از دست رفته

 

 

----

 

چند تا خط تیره:

 

-         چقدر زیباست نوشتن برای یک مدت، اگه کمی از دغدغه های سیاسی دور باشی... اگرچه یادم می افته در بین تمامی این کش و قوس های سیاسی و در بین این همه بزن و بکش، یک سری آدم مجبورند که سرگرم کار خودشون باشند. مثل بچه کنکوریها، مثل سربازا، مثل بیمارا و اطرافیانشون، اونها که دنبال یه قطره خون برای بچه ی هپاتیتیشون هستند، اونها که پشت اتاق عمل منتظر نتیجه هستند. مثل .... این دسته ی آخری سختمه که بگم؛ یک سری آدم که به خاطر سر و صدای شکم گرسنه ی خودشون، هیچ کدوم از این سرو صداها و اخبار رو نمی شنون. اونقدر مجبورند صورتشون رو با سیلی سرخ نگه دارند که براشون اهمیتی نداره کی رئیس جمهور شد و کی باید رئیس جمهور می شد. و بیشتر از همه این نگرانم می کنه که سرو صدای شیشه شکستن ها و گلوله ها اونقدر زیاد بشه که خدای ناکرده صدای شکم گرسنه ی اینها رو نشنویم. اینها چه من رئیس جمهور باشم، چه کس دیگه، هنوز شرمنده ی زن و بچه هاشونن. اینا رو یادمون نره

 

-         و این خط تیره ی آخری به نظرم زیباتر از همه چیزه:

 

...أَیْنَ الْمُعَدُّ لِقَطْعِ دابِرِ الظَّلَمَةِ؟ أَیْنَ الْمُنْتَظَرُ لِإِقامَةِ الْأَمْتِ وَالْعِوَجِ؟.... أَیْنَ حاصِدُ فُرُوعِ الْغَىِّ وَالشِّقاقِ؟.... أَیْنَ قاطِعُ حَبائِلِ الْکِذْبِ وَالْاِفْتِراءِ؟.... أَیْنَ مُؤَلِّفُ شَمْلِ الصَّلاحِ وَالرِّضا؟............................. أَیْنَ الطّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلاءَ؟

 

کجاست آنکه براى برکندن ریشه ظالمان و ستمگران عالم  مهیا گردیده؟ کجاست آنکه منتظریم اختلاف و کج رفتاریهاى اهل عالم را به راستى و اصلاح کند؟...کجاست آنکه برای کندن ریشة گمراهى و دشمنى مهیاست؟...کجاست آنکه ریسمان دروغ و افتراء را قطع خواهد کرد؟...کجاست آنکه پریشانیهاى خلق را اصلاح و دلها را خشنود مى سازد؟.............................کجاست انتقام گیرنده ی خون شهید کربلا؟

(فرازی از دعای ندبه)

 

برای آمدنش دعا کنیم که فکر می کنم با اومدنش تمام خط تیره های زندگی آدم رو پاک می کنه... ادرکنی

/ 2 نظر / 24 بازدید
محمود

تحلیل و مطلب جالبی بود اما اینکه میگی کجاست آنکه براى برکندن ریشه ظالمان و ستمگران عالم مهیا گردیده؟ کجاست و کجاست و کجاست های دیگه بنظر من جای خاصی نیست بین همه ما هست در وجود ما مخفی هست و اون اراده در بازپس گیری حق ضایع شده ماست چرا باید این طرز فکر رو داشته باشیم که همیشه یکی بیاد ما رو نجات بده پس خودمون چی؟؟ این طرز فکر تو خون ما هست نمونه این قضیه رو در سیاست هم میبینم همه دوست دارن یکی بیاد همه مشکلات رو حل کنه واقعا فکر میکنی که امام زمان با یک قدرت خارق العاده میاد همه چیو حل میکنه؟؟؟؟ و اگر فکر می کنی که با قدرت مردمه که مشکلات از بین میروند این مطلب رو باید خطاب به خواننده می نوشتی اگر بلاکش بیداد را به داد رسی خدا کند که به سر منزل مرا درسی سیاهکاری بیداد عرضه دار ای آه شبان تیره که در بارگاه دادرسی جهان ز تیرگی شب بشوی چون خورشید اگر به چشمه نوشین بامداد رسی سواد خیمه جانان جمال کعبه ماست سلام ما برسان گر بر آن سواد رسی به گرد او نرسی جز به همعنانی دل اگر چه جان من از چابکی به باد رسی بهشت گمشده آرزو توانی یافت اگر به صحبت رندان پاکزاد رسی ورای مدرس

shaghayegh

خیلی مطالب وبلاگت جالب بود واقعا فوق العاده بود