آرزوهای واقعی

با نامش

امشب هم که اومد یادم افتاد وبلاگ شده 5 ساله، من 26ساله، تو ... ، اینو دیگه فراموش کن، مثل همه ی چیزهایی که فراموش شد.

امشب شب آرزوهاست، بازم خیلی فکر کردم آرزوهام چیه، حرفام چیه، خواسته هام چیه. نداشتم، ندارم، شاید تو آینده داشته باشم، شایدم خوب نگشتم. تو یک ماه بعد از دفاع فقط وقت می مونه واسه استراحت و کمی مرتب سازی و تازه به خود اومدن؛ فعلا وقتی نشده آرزوهامو سرو سامون بدم.

 

 

خواستم از شب آرزوها بنویسم دیدم تکراریه، اما یه سوال جدیدا اومده تو ذهنم:

"داشتم فکر می کردم هر ملتی با هر سیاستی که داره می چرخه بالاخره عیب ها یا خوبی هایی داره. ملت امریکا یا به اصطلاح ملت کفر یک جور، ملت اروپا یک جور دیگه، ملت ژاپن و چین بر یک اساس، ملت افریقا واسه خودش، ملت عربستان و یمن و اردن و لبنان و همه ی اینا هم تقریبا به یک شیوه اداره می شن. ملت ما هم به شیوه ی خودش. در واقع همشون بر اساس یک تفکر که حالا این تفکر می تونه واسه یه شخص، یا می تونه مربوط به تفکرات گروهی از اشخاص و یا شاید هم بر اساس یک دین باشه.

ملت ما یکی از همین ملتهاست که ادعا می کنه بنا به قانون اساسی و در واقع با یک دموکراسی هدایت می شه و قانون اساسی اون بر اساس دین اسلام بنا شده.

این وسط سوالی که می مونه اینه که مشخصه که بالاخره ممکنه در اداره ی هر کشوری معایب یا محاسنی وجود داشته باشه، ملت ما هم یکی از اونا... اما ما ملتی هستیم که ادعا می کنیم اداره ی کشور بر اساس قوانین اسلامه، قوانینی که در تکمیل همه ی قوانین به وجود اومدند و در واقع تا حد زیادی نقصان قوانین دیگر رو نداره. قانونی که بالاتر از اون وجود نداره؛ اما آیا واقعا نتیجه اینطور بوده؟؟ به نظر چی غلطه؟ قانون موجود؟ نحوه ی اجرای اون؟ یا مجری این قوانین؟"

 

الان شاید بشه دو تا آرزو کرد که همه ی آرزوها رو برآورده کنه:

آمادگی هممون واسه فرج امام زمان و سر انجام فرج امام زمان

 

به امید روزی که آرزوهامون با یاری حق به واقعیت تبدیل بشن.

خیلی التماس دعا

/ 2 نظر / 9 بازدید
سیگما

سلام مریم جان این حرفا از شما بعیده معلومه که نه قانون موجود قانون کاملیه نه نحوه اجراش کامله نه مجری قانون. به نظرم تو همچین شرایطی اگر بخوایم راجع به ایران یک ادعا بکنیم - که البته اونم ادعای کمی نیست- اینه که مبنای خیلی خوبی برای رسیدن به یک جامعه اسلامی در اختیار میذاره مثلا بدون شعار زدگی فرض کنیم انقلابی که امام رهبری کرد شروع یک حرکت باشه حرکت به سمت جامعه اسلامی اما مسلما ما در میانه ی این مسیریم چقدر اومدیم و چقدر دیگه باقی مونده؟! اما این قابلیت به وجود اومده اما اگر هر آدمی چه تو مجلس چه تو دولت چه تو اداره ش و چه تو مغازه ش به اندازه کافی اسلامی نباشه ما به اندازه مجموع همه این فاصله ها تا جامعه اسلامی فاصله داریم مسلمون تر شدن هر یک از ما هم رو اسلامی تر شدن جامعه اثر می ذاره و اسلامی تر شدن جامعه رو مسلمون تر شدن ما :)